تصفیه بی هوازی مواد نیتروژن دار و گوگرددار و مواد غذایی اغلب موجب ایجاد و انتشار بوهای نامطبوع و زننده خواهد شد. کاهش و کنترل بوی نامطبوع پساب از آرزوهای دیرین جوامع بشری بوده است.
هیدروژن دی سولفید مهمترین و بدبوترین گاز حاصل از تجزیه بی هوازی فاضلاب است. این گاز سنگینتر از هوا، بی رنگ بسیار سمی و خورنده است. حذف بوی زننده این گاز با استفاده از بوی غالب(ایجاد بوی ماسک) تقریبا غیر ممکن است و روشهای مرسوم از جمله استفاده از جاذب ویا اسکرابر هوا به دلیل وسعت و حجم بالا عملا غیر ممکن و غیر اقتصادی است. افزودنی کاهنده میزان ترکیبات گوگردی و مرکاپتانهای تولیدی حاصل از تجزیه بی هوازی پساب موجب بهبود کیفیت فرایند هضم پساب و تسریع رشد باکتری ها و شیفت دادن متابولیسم باکتری از تولید ترکیبات گوگردی بدبو به تولید مواد بی اثر موجب کاهش غلظت هیدروژن سولفید درون بیوگاز خواهد شد. این خود موجب کاهش خوردگی و خطرات ناشی از انتشار گازهای سمی به محیط خواهد شد.
ممانعت از تولید هیدروژن سولفید، مرکاپتانها و دیگر ترکیبات آلی بودار و مناسب برای سایت زیست محیطی بزرگ از جمله لاگنهای تصفیه فاضلاب و لاگنهای بزرگ تخمیری.